Studia Paradyskie

ISSN: 0860-8539    eISSN: 2956-4204    OAI    DOI: 10.18276/sp.2025.35-12
CC BY-SA   Open Access   DOAJ  ERIH PLUS  DOAJ

Lista wydań / 35/2025
Pomoc duszpasterska skrupulantom w praktyce sakramentu pokuty i pojednania

Autorzy: Robert Leżohupski ORCID
UAM
Słowa kluczowe: skrupulatyzm sumienie penitent spowiednik
Data publikacji całości:2025-07
Liczba stron:12 (215-226)
Klasyfikacja JEL: Z12 I12
Cited-by (Crossref) ?:
Liczba pobrań ?: 712

Abstrakt

Artykuł podejmuje zagadnienie posługi spowiednika wobec szczególnej kategorii penitentów, określanych mianem „skrupulantów”. W pierwszej kolejności należy odpowiedzieć na pytania dotyczące natury skrupułów i koncepcji osoby „skrupulanta” w ujęciu teologii moralnej. Szczególną uwagę należy zwrócić na tak zwaną „obsesję na punkcie świadomego błędu”. Kolejnym krokiem jest próba odpowiedzi na pytanie o źródło skrupułów. Ściśle z tym związany jest istniejący model duszpasterstwa skrupulatów. Szczególną rolę odgrywa tu sakramentalna spowiedź skrupulantów. W artykule przedstawiono naturę sakramentu spowiedzi (wyraźnie odróżnionego od psychoterapii). Następnie przedstawiono zasady prawne dotyczące postawy spowiednika oraz wnioski płynące z obserwacji postaw penitentów skrupulantów. Refleksje te ujednolicają praktyczne rozważania dotyczące spowiedzi skrupulantów - zasady postępowania: kwestia posłuszeństwa sakramentalnego wobec spowiednika, odniesienie do poprzednich spowiedzi, częstotliwość spowiedzi, kwestia świadomości popełnienia grzechu oraz problem ewentualnego skierowania na leczenie.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Jan Paweł II, Przesłanie do Penitencjarii Apostolskiej, 20.03.1998 r., w: Dzieła zebrane Jana Pawła II, t. V – Orędzia, przesłania, przemówienia okolicznościowe, s.213-217, Kraków 2007.
2.P. Aszyk, Skrupuły – moralna buchalteria, w: "Życie Duchowe" 64/2010, s. 12.
3.M. Ćmil, Skrupuły, w: J. Próchniewicz, J. Hadryś (red.), Spowiedź i kierownictwo duchowe w sytuacjach szczególnych, Poznań 2012, s. 98-99.
4.M. Damazyn, Sakrament pojednania to nie psychoterapia, w : "Życie Duchowe" 52/2007, s. 58.
5.I. Fuček, Le persone srupolose: manifestazioni e accompagnamento pastorale, Vaticano 2007.
6.S. Kuczkowski, Niektóre problemy psychopatologii w zakresie doświadczeń, postaw i zachowań religijnych, w: Z. Chlewiński (red.), Psychologia religii, Lublin 1982.
7.C. M. Martini, Biblia i powołanie, Kraków 2001.
8.M. Niewiadomski, Cechy osobowości skrupulatów, w: „Roczniki Filozoficzne” 15/1967, z. 4, s. 71-94.
9.J. Prusak, Psychiatria i religia – partnerzy czy rywale, w: K. Jabłońska, C. Gawryś, Między konfesjonałem a kozetką, Warszawa 2010, s. 220-236.
10.Z. Sujkowski, Wracajcie do domu. Refleksje o sakramencie pojednania, Poznań 2005.
11.W. Szewczyk, Sumienie skrupulatne – analiza przypadku, w: S. Głaz (red.), Podstawowe zagadnienia psychologii religii, Kraków 2006, s. 490.
12.R. P. Vaughan, Poradnictwo pastoralne a zaburzenia osobowości, Kraków 1999.