Abstrakt
Czwarta Komisja „Drogi Synodalnej“ (SW) w Kościele katolickim w Niemczech, której głównym fokusem obrad jest tematyka „Żyć miłością w seksualności i partnerstwie” przekazała do uchwalenia zgromadzeniu plenarnemu dokument dotyczący nowej oceny doktrynalnej zjawiska homoseksualizmu. Przyjęty tekst, wyrażający szereg postulatów do obecnie obowiązującej waloryzacji doktrynalnej skłonności i aktów homoseksualnych, opiera się na wynikach badań nauk humanistycznych i społecznych oraz na wynikach obszernego raportu dotyczącego nadużyć seksualnych w Kościele katolickim (KK) w Niemczech po II wojnie światowej aż czasów współczesnych, wykonane przez konsorcjum trzech ośrodków badawczych: (M)annheim-(H)eidelberg-(G)ießen. Na podstawie tych źródeł, według członków SW, wynika konieczność rewizji dotychczasowej ewaluacji dokonanej m.in. w Katechizmie Kościoła Katolickiego (KKK). Głównym motywem tej rewizji jest teza, że każdy człowiek powinien integrować swoją seksualność z własnym stylem i trybem życia. Seksualność, wyrażona fizycznymi aktami ma uwzględniać respekt wobec godności człowieka, prawo do samostanowienia, miłości, wierności i odpowiedzialności oraz w specyficznym wymiarze płodności. Dlatego mandatariusze SW uważają, że te wszystkie cechy implementują się w aktach współżycia homoseksualnego. A realizowana w nich miłość bez płodności ma swoją wartość i nie jest grzechem, a akty homoseksualne nie powinny być traktowane jako grzeszne. Przeciwnicy takiej rewizji oceny homoseksualizmu zwracają na integralność i czystość aktu seksualnego w małżeństwie oraz jego wpływu na rozwój rodziny.