Przejdź do treści
Studia i Prace WNEiZ US

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ

nr 46/2 2016
OpenAlex

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Rekord znaleziony w bazie

Cytowania
1
Pozycje bibliografii
4
Cytowania według lat
RokCytowania
20231

Dane pobrane:

Zobacz w źródle (nowa karta)
Crossref

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Rekord znaleziony w bazie

Cytowania
1

Dane pobrane:

Zobacz w źródle (nowa karta)
OpenCitations

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Cytowania
1

Dane pobrane:

Publikacje cytujące
  1. 10.3097/lo.2023.1117
Zobacz w źródle (nowa karta)
Google Scholar

ROLA ADMINISTRACJI SAMORZĄDOWEJ W OCHRONIE KRAJOBRAZU I ŁADU PRZESTRZENNEGO W POLSCE NA TLE UNII EUROPEJSKIEJ

DOI: 10.18276/sip.2016.46/2-14
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Polska jest sygnatariuszem szeregu międzynarodowych umów, m.in. Europejskiej Konwencji Krajobrazowej. Wiele o ochronie przyrody i dóbr kultury mówi się i pisze w dokumentach strategicznych, a mimo to ciągle obserwuje się utratę tych zasobów i zachwianie ładu przestrzennego. Powodem nasilenia dyskusji na ten temat stała się obowiązująca od 11.09.2015 r. ustawa z dnia 24 kwietnia 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem narzędzi ochrony krajobrazu, potocznie zwana „ustawą krajobrazową”. Ma ona pomóc samorządom zadbać o ład przestrzenny i ochronę krajobrazu, wprowadzając wymóg identyfikacji i oceny krajobrazów, a także ustalenia standardów jakości krajobrazu z uwzględnieniem aspiracji społecznych. Czas pokaże, jak samorządy regionalne i lokalne wywiążą się z nałożonych obowiązków, jednak bez woli współpracy między poszczególnymi szczeblami planowania i gospodarowania przestrzenią żadne kolejne nakazy i zakazy, płynące z audytów krajobrazowych czy innych regulacji prawnych, mogą nie być skuteczne.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (26)
  1. Bajerowski, T., Sanetra, A., Szczepańska, A. (2000). Wycena krajobrazu – rynkowe aspekty oceny i waloryzacji krajobraz. Olsztyn: Wyd. EDUCATERA Sp. z o.o.
  2. Baranowska-Janota, M., Marcinek, R, Myczkowski, Z. (2004). Czerwona Księga Krajobrazu Polski, Kraków. Pobrane z:www.mos.gov.pl.
  3. Blomberg, P., Fidler, K. (2013). Podręcznik planowania krajobrazu z partycypacją społeczną. Elbląg. Pobrane z: www.lifescape.eu.
  4. Chmielewski, T.J. (2013). Systemy krajobrazowe. Struktura – funkcjonowanie – planowanie Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  5. Degórski, M. (2004). Formalnoprawne uwarunkowania planowania krajobrazu w Unii Europejskiej. W: M. Kistowski (red.), Studia ekologiczno-krajobrazowe w programowaniu rozwoju zrównoważonego. Gdańsk.
  6. Degórski, M. (2012). Problemy planowania ochrony krajobrazu w Polsce. Problemy Ekologii Krajobrazu, 33.
  7. Europejska Konwencja Krajobrazowa – Sejm RP, ISAP (Dz.U. 2006, nr 14, poz. 98).
  8. Kistowski, M. (2008). Koncepcja krajobrazu przyrodniczego i kulturowego w planach zagospodarowania przestrzennego województw. W: A. Zaręba, D. Chylińska (red.), Studia krajobrazowe jako podstawa właściwego gospodarowania przestrzenią. Wrocław: Uniwersytet Wrocławski.
  9. Kistowski, M., Kowalczyk, J. (2011). Wpływ transformacji modelu zarządzania parkami krajobrazowymi na skuteczność realizacji ich funkcji w przestrzeni Polski. Biuletyn KPZK PAN, 247. Warszawa.
  10. Kistowski, M. (2012). Perspektywy ochrony krajobrazu w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem parków krajobrazowych. Przegląd Przyrodniczy XXIII.
  11. Landscape and sustainable development: Challenges of the European Landscape Convention (2006). Strasburg: Council of Europe Publishing, 1–214.
  12. Majchrowska, A. (2013). Doświadczenia innych krajów w identyfikowaniu typów krajobrazowych. W: Identyfikacja i waloryzacja krajobrazów – wdrażanie Europejskiej Konwencji Krajobrazowej. Warszawa: GDOŚ.
  13. Majchrowska, A. (2007). Realizacja zapisów Europejskiej Konwencji Krajobrazowej, Czasopismo Techniczne Politechniki Krakowskiej, 7-A. Kraków.
  14. Myga-Piątek, U. (red.). (2015). Sporządzenie audytu krajobrazowego – testowanie metodyki identyfikacji i oceny krajobrazu. Będzin. Pobrano z: www.mos.gov.pl.
  15. Ochrona Środowiska 2015 (2015). Informacje i opracowania statystyczne. Warszawa: GUS.
  16. Pawłowska, K., Konopacki, J. (2013). Udział społeczeństwa w procesie identyfikacji krajobrazów cennych, E-partycypacja zamiast „…i partycypacji”. W: Identyfikacja i waloryzacja krajobrazów – wdrażanie Europejskiej Konwencji Krajobrazowej. Materiały konferencyjne. Warszawa: GDOŚ.
  17. Pietrzak, M. (1998). Syntezy krajobrazowe – założenia, problem, zastosowania. Poznań: Bogucki Wydawnictwo Naukowe.
  18. Radziejowski, J. (2011). Obszary chronionej przyrody – historia, stan obecny, wyzwania przyszłości. Warszawa: Wszechnica Polska.
  19. Richling, A., Solon, J. (2011). Ekologia krajobrazu. Warszawa: PWN.
  20. Skalski, J.A. (2007). Analiza percepcyjna krajobrazu jako działalność twórcza, inicjująca proces projektowania. Warszawa: SGGW.
  21. Solon, J. (2008). Koncepcja „Ecosystem Services” i jej zastosowania w badaniach ekologiczno- -krajobrazowych. Problemy Ekologii Krajobrazu, XXI.
  22. Solon, J. (2013). Wybrane podejścia do typologii krajobrazu w Polsce i ich przydatność dla implementacji Europejskiej Konwencji Krajobrazowej. W: Identyfikacja i waloryzacja krajobrazów – wdrażanie Europejskiej Konwencji Krajobrazowej. Materiały konferencyjne. Warszawa: GDOŚ.
  23. Żarska, B. (2003). Ochrona krajobrazu. Warszawa: SGGW.
  24. Zydroń, A., Kayzer, D. (2015). Podnoszenie świadomości społeczeństwa o nowych metodach wyceny wartości przyrody Willingness to Pay oraz Willingness to Accept na przykładzie Wielkopolskiego Parku Narodowego. Poznań: Bogucki Wydawnictwo Naukowe.
  25. Zydroń, A., Szoszkiewicz, K. (2013). Wartość środowiska a gotowość społeczeństwa do zapłacenia za to dobro. Rocznik Ochrony Środowiska, 15. Koszalin.
  26. Zydroń, A., Zbierska, A., Szczepański, P. (2015). The Effect of Nature Conservation Legal Instruments on Spatial Management in a Commune. Barometr Regionalny, 13, 3.