Przejdź do treści
Studia i Prace WNEiZ US

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ

Wykorzystanie uogólnionej miary odległości do klasyfikacji województw według efektywności form aktywizacji zawodowej

DOI: 10.18276/sip.2018.54/3-06
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Aktywizacja zawodowa bezrobotnych i zmniejszenie niedopasowań strukturalnych na rynku pracy są głównymi celami programów zatrudnienia wdrażanych w Polsce przez urzędy pracy. Ich kosztowna realizacja wymusza prowadzenie badań ewaluacyjnych i badań nad ich efektywnością. Do oceny skuteczności realizowanych form aktywizacji zawodowej wyznacza się współczynniki efektywności zatrudnieniowej i kosztowej. Celem artykułu jest klasyfikacja województw ze względu na efektywności wykorzystania przez powiatowe urzędy pracy środków Funduszu Pracy w latach 2008–2015 na finansowanie podstawowych form aktywizacji zawodowej. Wstępnej oceny skuteczności programów dokonano na podstawie mapy: efektywność kosztowa–efektywność zatrudnieniowa. Klasyfikację województw przeprowadzono, korzystając z metody Uogólnionej Miary Odległości.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (17)
  1. Bieszk-Stolorz, B. (2015). Model regresji nieciągłej do oceny skuteczności programu aktywizacji bezrobotnych w wieku 45/50+. Wiadomości Statystyczne, 10, 29–44.
  2. Bieszk-Stolorz, B. (2017). Cumulative Incidence Function in Studies on the Duration of the Unemployment Exit Process. Folia Oeconomica Stetinensia, 17 (1), 138–150. DOI:10.1515/foli-2017-0011.
  3. Design and Commissioning of Counterfactual Impact Evaluations (2013). Luxembourg: Publications Office of the European Union.
  4. Efektywność podstawowych form aktywizacji zawodowej realizowanych w ramach programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej w 2009 roku (2010). Warszawa: Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej.
  5. Efektywność podstawowych form aktywizacji zawodowej realizowanych w ramach programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej w 2010 roku (2011). Warszawa: Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej.
  6. Efektywność podstawowych form aktywizacji zawodowej realizowanych w ramach programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej w 2011 roku (2012). Warszawa: Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej.
  7. Efektywność podstawowych form aktywizacji zawodowej realizowanych w ramach programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej w 2012 roku (2013). Warszawa:Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej.
  8. Efektywność działań aktywizujących realizowanych przez powiatowe urzędy pracy w ramach programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej w 2013 roku (2014). Warszawa: Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej.
  9. Efektywność podstawowych form aktywizacji zawodowej realizowanych w ramach programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej w 2014 roku (2015). Warszawa:Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej.
  10. Efektywność podstawowych form aktywizacji zawodowej realizowanych w ramach programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej w 2015 roku (2016). Warszawa: Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.
  11. Efektywność podstawowych form promocji zatrudnienia i aktywizacji zawodowej bezrobotnych finansowanych z Funduszu Pracy w 2008 r. (2009). Warszawa: Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej.
  12. Heckman, J.J., Lalonde, R.J., Smith, J.A. (1999). Chapter 31 The Economics and Econometrics of Active Labor Market Programs. Handbook of Labor Economics, 3 (1), 1865–2097, DOI: 10.1016/S1573-4463(99)03012-6.
  13. Landmesser, J. (2015). Pomiar efektów oddziaływania różnych czynników na zmienne społeczno-ekonomiczne. Wiadomości Statystyczne, 9, 1–12.
  14. Ustawa z 20.04.2004 o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Dz.U. 2016, poz. 645.
  15. Walesiak, M. (2003). Uogólniona Miara Odległości GDM jako syntetyczny miernik rozwoju w metodach porządkowania liniowego. Prace Naukowe Akademii Ekonomicznej we Wrocławiu, 988, Taksonomia 10. Klasyfikacja i analiza danych – teoria i zastosowania, 134–144.
  16. Walesiak, M. (2011). Uogólniona Miara Odległości GDM w statystycznej analizie wielowymiarowej z wykorzystaniem programu R. Wrocław: Wyd. UE we Wrocławiu.
  17. Wiśniewski, Z., Zawadzki, K. (red.) (2010). Aktywna polityka rynku pracy w Polsce w kontekście europejskim. Toruń: Wojewódzki Urząd Pracy, UMK.