Przejdź do treści
Studia i Prace WNEiZ US

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ

nr 47/2 2017
OpenAlex

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Rekord znaleziony w bazie

Cytowania
2
Pozycje bibliografii
11
Cytowania według lat
RokCytowania
20211
20241

Dane pobrane:

Pokazujemy ostatnie dostępne dane. Aktualizacja oczekuje lub nie powiodła się.

Zobacz w źródle (nowa karta)
Crossref

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Rekord znaleziony w bazie

Cytowania
2

Dane pobrane:

Pokazujemy ostatnie dostępne dane. Aktualizacja oczekuje lub nie powiodła się.

Zobacz w źródle (nowa karta)
OpenCitations

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Cytowania
2

Dane pobrane:

Pokazujemy ostatnie dostępne dane. Aktualizacja oczekuje lub nie powiodła się.

Publikacje cytujące
  1. 10.3390/en17051171 (2024)
  2. 10.3390/en14217061 (2021)
Zobacz w źródle (nowa karta)
Google Scholar

Czynniki sprzyjające ekoinnowacjom w przedsiębiorstwach

DOI: 10.18276/sip.2017.47/2-13
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

W artykule omówiono definicje, podział i czynniki sprzyjające ekoinnowacjom. Ekoinnowacje są dosyć trudne do zdefiniowania, a definicja innowacji nie jest adekwatna do tego pojęcia. Skutkiem ekoinnowacyjnych działań jest nie tylko poprawa jakości środowiska, ale równoczesne obniżenie kosztów funkcjonowania przedsiębiorstwa, na przykład zmniejszenie wymierzanych kar lub nakładanych opłat za zanieczyszczanie środowiska. Na podstawie danych z europejskich przedsiębiorstw oceniono wpływ różnych sprzyjających czynników na wprowadzenie ekoinnowacji produktowych, procesowych i organizacyjnych w przedsiębiorstwach.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (22)
  1. Angelo, F.D., Jabbour, C.J.C., Galina, S.V. (2012). Environmental Innovation: In Search of a meaning. World Journal of Entrepreneurship, Management and Sustainable Development, 8 (2), 113–121.
  2. Arundel, A., Kemp, R. (2009). Measuring Eco-innovation. Maastricht: UNU. Pobrane z: https://www.oecd.org/env/consumption-innovation/43960846.pdf (16.08.2017).
  3. Białoń, L. (2010). Zarządzanie działalnością innowacyjną. Pobrane z: https://www.nexto.pl (30.08.2017).
  4. Eco-innovation Observatory. Methodological Report (2012). Pobrane z: http://www.eco-innovation.eu (16.08.2017).
  5. Fussler, C., James, T. (1996). Driving Eco-innovation. A Breakthrough Discipline for Innovation and Sustainability. London: Pitman Publishing.
  6. Gallup (2011). Attitudes of European Entrepreneurs Towards Eco-innovation. Analytical Report, Flash Eurobarometer, 315. Pobrane z: http://ec.europa.eu/commfrontoffice/publicopinion/flash/fl_315_en.pdf (15.06.2017).
  7. Global Cleantech Innovation Index 2014 (2014). Pobrane z: http://www.cleantech.com/indexes/the-global-cleantech-innovation-index/2014-report (15.07.2017).
  8. Jakobsen, S., Clausen, T. (2014). Comparing the Innovation Process in Environmental and Non-environmental Firms: A Look at Barriers to Innovation. DRUID Society Conference. Copenhagen: CBS.
  9. Janasz, W. (red.) (2005). Innowacje w działalności przedsiębiorstw w integracji z UE. Warszawa: Difin.
  10. Kemp, R., Pearson, A. (2008). Measuring Eco-innovation, final report of MEI project for DG Research of the European Commission. Pobrane z: https://search.oecd.org/env/consumption-innovation/43960830.pdf (30.08.2017).
  11. Komisja Europejska (b.d.). Pobrane z: http://ec.europa.eu/environment/pubs/pdf/factsheets/ecoinnovation/pl.pdf (30.08.2017).
  12. Marchi De, V. (2012). Environmental Innovation and R&D Cooperation: Empirical Evidence from Spanish Manufacturing Firms. Research Policy, 41, 614–623.
  13. OECD (2005). Oslo Manual, The Measurement of Scientific and Technological Activities
  14. Proposed Guidelines for Collecting and Interpreting Technological Innovation Data. Pobrane z: www.oecd.org (30.08.2017).
  15. Ottman, J. (2011). The New Rules of Green Marketing: Strategies, Tools, and Inspiration for Sustainable Branding. Sheffield: Greenleaf Publishing.
  16. Reid, A., Miedziński, M. (2008). ECO-INNOVATION. Final Report for Sectoral Innovation Watch, Systematic Eco-Innovation 70 Report. Technopolis Group. Pobrane z: www.technopolis-group.com/resources/downloads/661_report_final.pdf (30.08.2017).
  17. Rennings, K. (2000). Redefining Innovation – Eco-innovation Research and the Contribution from Ecological Economics. Ecological Economics, 32, 319–322.
  18. Schiederig, T., Tietze, F., Herstatt, C. (2012). Green Innovation in Technology and Innovation Management – An Exploratory Literature Review. R&D Management, 42, 180–192.
  19. Steward, F. (2006). Opponent Note: Ecoinnovation – Enviromental Benefits. economic growth and job creation. Pobrane z: https://www.dors.dk/files/media/graphics/Synkron-Library/Publikationer/IMV/2006/GG_version_6.pdf (30.08.2017).
  20. Thompson, R.G. (2005). When Sustainability is not a Priority: An Analysis of Trends and Strategies. International Journal of Sustainability in Higher Education, 6 (1), 7–17.
  21. Woźniak, L., Trinks, R., Bącal, W. (2004). Ekoinnowacje – nowy paradygmat, odmienna gospodarka, proekologiczna świadomość przedsiębiorców. W: A. Kaleta, K. Moszkowicz, L. Woźniak (red.), Przedsiębiorczość i innowacyjność małych i średnich przedsiębiorstw – wyzwania współczesności (s. 683–688). Wrocław: Wyd. AE we Wrocławiu.
  22. Ziółkowski, B. (2008). Znaczenie ekoinnowacji dla rozwoju przedsiębiorstw. W: A. Graczyk (red.), Zrównoważony rozwój w teorii ekonomii i w praktyce (s. 526–534). Wrocław: Wyd. AE we Wrocławiu.